کوههای مریخی ایران
کوههای مریخی ایران
حدود 40 تا 50 كيلومتر پس از چابهار به سمت بندرگواتر، كوههايي در سمت چپ جاده نمايان ميشود كه به كوههاي مينياتوري يا مريخي معروفند.
اين کوهها كه چاک چاک هستند و شکلهاي نامانوس دارند و فاقد پوشش گياهي هستند و به خاطر غيرعادي بودنشان، در سالهاي اخير و در ميان گردشگران، به کوههاي مريخي شهرت يافتهاند، نمونههاي بدبوم (بدلند)هستند که پديده بومشناختي ويژهاي است.
يكسو كوههاي مخروطي مريخي با آن رنگ خاكستري خيالانگيز و سوي ديگر درياي سبز و ماسههاي اندكي سرخ با درختچههاي بياباني در كرانه آن.
دشت كه در ميان جاده آبگير ميشود، تالابهايي را پدپد ميآورد، كه در سوي دريا صورتي است و در سوي كوه خاكستري مايل به سفيد. جايي كه به آن تالاب صورتي ميگويند. اين جاده كه با سراشيبيها و سربالاييهاي بسيار، نمايان شدن گاهبهگاه دريا در سمت چپ و نظاره منظره از ارتفاع، از جاذبههاي خاص گردشگري در استان سيستان و بلوچستان است.
شکلهاي نامانوس اين پديدهها، ناشي از فرسايش سريع در برابر باد و باران است که بر خلاف فرسايشهاي آرام و طبيعي، مهلتي براي رويش گياهان باقي نميگذارد و سرزمين را دندانه دندانهو پر از لبهها و چاکها نشان ميدهد.
همچنين، مقاومت نايکسان لايههاي زمين، در اين منطقهها گاه سبب شکلگيري ستونهايي با کلاهکهايي بر سر يا کوههايي که گويي با چاقو سر آنها را بريدهاند، ميشود.مقاله - محسن ظهوري